Marie-Paule De Geeter

Sociaal-duurzaam-denker

Voor mijn pensionering werkte ik erg graag als sociaal assistente in het OCMW van Oudenaarde. Die sociale reflex heb ik nog steeds.

De toekomst van onze mooie gemeente ligt me na aan het hart. Ik wil me inzetten voor een gemeente die open staat voor alle inwoners en voor een bijzondere klimaattoets bij elke beleidsbeslissing. 

Iedereen moet mee

Duurzaam leven mag niet alleen het privilege zijn van een bevoorrechte klasse. We moeten oppassen dat het duurzaamheidsvraagstuk de sociale tegenstellingen niet dreigt te vergroten. Een klimaatgezonde gemeente moet er zijn voor alle inwoners, ongeacht afkomst, inkomen en opleidingsniveau. Iedereen moet mee zijn en kunnen deelnemen. Ik geloof er sterk in dat   klimaat en armoedebestrijding hand in hand gaan. En precies daarom moeten we vechten voor efficiënter, socialer, schoner en democratischer openbaar vervoer en (sociaal) wonen.

Iedereen moet op de klimaatkar kunnen springen ongeacht afkomst, inkomen en opleidingsniveau.

Ik geloof in actiepunten gericht op basisscholen, op een subsidiebeleid om alle woningen te isoleren en op huishoudens die nu een groot deel van hun inkomen kwijt zijn aan energie. De hele gemeente Zwalm moet kunnen meeprofiteren van bijvoorbeeld alternatieve energie en meer dan ooit moeten we inzetten op sociale woningen die dé kijkwoningen kunnen worden op gebied van duurzaam wonen.

Weg met de eenzaamheid door een doordacht dorpenbeleid

Ligt het aan mijn grijze haren dat dit thema mij na aan het hart ligt? Alleszins, de combinatie van onze ruimtelijke ordening en de vergrijzing levert problemen op en een grote eenzaamheid. Vele eenzame senioren vragen om een doordacht dorpenbeleid.

In onze landelijke gemeentes wonen veel ouderen in onaangepaste, te grote en slecht bereikbare huizen. Gestresseerde thuisverpleegkundigen en gezinshelpers racen elke dag de wereld rond om de grootste nood te lenigen. Een groot deel van de ouderen in de deelgemeenten hebben geen kruidenierszaak meer in de buurt. Dat is geen probleem zolang je met de auto kan rijden, maar als dat niet meer lukt dan woon je plots in een 'voedselwoestijn' in ons land van overvloed.

Een goed doordacht dorpenbeleid met aangepaste huisvesting op wandelafstand van de winkel, apotheek en dokter kan de oplossing bieden.